12.1.1. Rzut sędziowski ma miejsce, gdy na rozpoczęcie pierwszej kwarty sędzia podrzuca piłkę w kole rodkowym pomiędzy dwoma dowolnymi zawodnikami przeciwnych drużyn.

12.1.2. Piłka przetrzymana ma miejsce, gdy po jednym lub więcej zawodników przeciwnych drużyn trzyma jedną lub obie ręce na piłce tak mocno, że żaden z nich nie może wejć w jej posiadanie bez nadużycia siły.

12.2.1. Każdy skaczący musi stać obiema stopami wewnątrz połowy koła rodkowego bliższej jego własnego kosza, z jedną stopą blisko linii rodkowej.

12.2.2. Zawodnicy tej samej drużyny nie mogą wokół koła zajmować przyległych pozycji, jeżeli przeciwnik pragnie zająć którą z tych pozycji.

12.2.3. Sędzia powinien podrzucić piłkę w górę (pionowo) między dwoma przeciwnikami, wyżej niż którykolwiek z nich mógłby dosięgnąć skacząc.

12.2.4. Piłka musi zostać uderzona (zbita) ręką(ami) przez jednego lub obu skaczących po tym, jak osiągnie najwyższy punkt.

12.2.5. Żaden ze skaczących nie może opucić swojej pozycji zanim piłka nie zostanie przepisowo zbita.

12.2.6. Żaden ze skaczących nie może złapać piłki, ani dotknąć jej więcej niż dwukrotnie, dopóki nie dotknie ona jednego z nieskaczących zawodników lub podłogi.

12.2.7. Jeżeli piłka nie zostanie zbita przynajmniej przez jednego ze skaczących, rzut sędziowski należy powtórzyć.

12.2.8. Przed zbiciem piłki żadna częć ciała nieskaczących zawodników nie może znajdować się na lub ponad linią koła (cylindra).

Naruszenie warunków art. 12.2.1., 12.2.4., 12.2.5., 12.2.6. i 12.2.8. stanowi błąd.

Sytuacja rzutu sędziowskiego następuje, kiedy:

• Orzeczono piłkę przetrzymaną.
• Piłka wychodzi poza boisko i sędziowie mają wątpliwoci lub odmienne zdania, kto ostatni dotknął piłkę.
• Obie drużyny popełniają błąd podczas niecelnego ostatniego lub jedynego rzutu wolnego.
• Żywa piłka zatrzymuje się na podpórkach kosza (z wyjątkiem sytuacji pomiędzy rzutami wolnymi).
• Piłka staje się martwa, kiedy żadna z drużyn nie posiada piłki ani nie ma prawa do piłki.
• Po skasowaniu równych kar przeciwko obu drużynom, nie ma więcej kar do wykonania oraz żadna drużyna nie posiadała piłki ani nie miała prawa do piłki, zanim orzeczono pierwszy faul lub błąd.
• Ma się rozpocząć częć meczu inna niż pierwsza kwarta.

12.4.1. Naprzemienne posiadanie piłki jest przepisem mającym na celu spowodowanie, by piłka stała się żywa poprzez wprowadzenie spoza boiska zamiast wykonywania rzutu sędziowskiego.

12.4.2. W sytuacjach rzutów sędziowskich, drużyny będą naprzemian otrzymywały piłkę do wprowadzenia z miejsca poza boiskiem, najbliższego zaistniałej sytuacji rzutu sędziowskiego.

12.4.3. Proces naprzemiennego posiadania piłki rozpocznie drużyna, która nie wejdzie w posiadanie żywej piłki na boisku po rzucie sędziowskim rozpoczynającym pierwszą kwartę.

12.4.4. Drużyna mająca prawo do następnego naprzemiennego posiadania piłki na koniec częci meczu rozpocznie kolejną częć meczu wprowadzeniem piłki z przedłużenia linii środkowej naprzeciw stolika sędziowskiego.

12.4.5. Naprzemienne posiadanie piłki:

• Rozpoczyna się, kiedy piłka jest w dyspozycji zawodnika wprowadzającego ją do gry.
• Kończy się, kiedy:
  • Piłka dotyka lub jest legalnie dotknięta przez zawodnika na boisku.
  • Drużyna wprowadzająca piłkę popełnia błąd.
  • Żywa piłka zatrzymuje się na podpórkach kosza podczas wprowadzania piłki.

12.4.6. Drużynę mającą prawo do następnego wprowadzenia piłki wskazuje strzałka naprzemiennego posiadania, skierowana w stronę kosza drużyny przeciwnej. Kierunek strzałki jest zmieniany natychmiast, kiedy kończy się naprzemienne posiadanie piłki.

12.4.7. Jeli drużyna popełnia błąd wprowadzając piłkę podczas naprzemiennego posiadania, to traci prawo do tego wprowadzenia piłki. Strzałkę naprzemiennego posiadania należy natychmiast przestawić tak, aby wskazywała, że przeciwnicy drużyny, która popełniła błąd będą mieli prawo do naprzemiennego posiadania w następnej sytuacji rzutu sędziowskiego. Grę należy wznowić przyznając piłkę przeciwnikom drużyny, która popełniła błąd, jak po normalnym błędzie (tj. niezwiązanym z naprzemiennym posiadaniem piłki).

12.4.8. Faul popełniony przez którąkolwiek z drużyn:

• Przed rozpoczęciem innej częci meczu niż pierwsza kwarta, lub
• W sytuacji wprowadzania piłki podczas naprzemiennego posiadania, nie powoduje utraty prawa do wprowadzenia piłki.

Jeli faul ma miejsce podczas wprowadzania piłki na rozpoczęcie częci meczu po tym, jak piłka została oddana do dyspozycji zawodnika wprowadzającego ją, ale zanim dotknęła zawodnika na boisku, należy to traktować jak faul popełniony w czasie gry i odpowiednio ukarać.

13.1.1. Podczas meczu do gry piłką używa się wyłącznie rąk. Piłkę można podawać, rzucać, uderzać, toczyć lub kozłować w dowolnym kierunku, nie przekraczając ograniczeń okrelonych w niniejszych przepisach.

13.2.1. Bieganie z piłką, umyślne jej kopanie lub blokowanie jakąkolwiek częcią nogi albo uderzanie piłki pięścią, jest błędem. Jednakże przypadkowy kontakt z piłką lub jej dotknięcie jakąkolwiek częcią nogi nie jest błędem.

13.2.2. Sięganie przez kosz od dołu w celu dotknięcia piłki podczas podania lub zbiórki jest błędem.

16.1.1. Kosz jest zdobyty, kiedy żywa piłka wpada z góry do kosza i zostaje w nim lub przechodzi przez niego.

16.1.2. Należy uważać, że piłka jest w koszu, kiedy jakakolwiek jej częć znajduje się wewnątrz kosza i poniżej poziomu obręczy.

16.2.1. Punkty są przyznawane drużynie atakującej kosz, do którego wpadła piłka, w następujący sposób:

• Kosz z rzutu wolnego zalicza się jako jeden (1) punkt.
• Kosz z pola rzutów za dwa (2) punkty zalicza się jako dwa (2) punkty.
• Kosz z pola rzutów za trzy (3) punkty zalicza się jako trzy (3) punkty.
• Kosz zalicza się jako dwa (2) punkty, jeśli podczas ostatniego lub jedynego rzutu wolnego, po tym jak piłka dotknęła obręczy została przepisowo dotknięta przez zawodnika ataku lub obrony zanim wpadła do kosza.

16.2.2. Jeżeli zawodnik przypadkowo wrzuci piłkę do własnego kosza, dwa (2) punkty należy zapisać kapitanowi drużyny przeciwnej znajdującemu się na boisku.

16.2.3. Jeżeli zawodnik umyślnie wrzuci piłkę do własnego kosza, popełnia błąd i kosz nie zostaje zaliczony.

16.2.4. Jeżeli zawodnik spowoduje, że piłka przejdzie przez kosz od dołu całym obwodem, popełnia błąd.

17.1.1. Wprowadzenie piłki ma miejsce, kiedy piłka jest podawana, wrzucana na boisko przez zawodnika znajdującego się poza boiskiem.

17.2.1. Sędzia musi wręczyć lub oddać piłkę do dyspozycji zawodnikowi wprowadzającemu ją do gry. Może on również rzucić lub podać kozłem piłkę do zawodnika wprowadzającego pod warunkiem, że:

• Sędzia znajduje się nie więcej niż trzy do czterech (3-4) metrów od zawodnika.
• Zawodnik stoi we właciwym, wskazanym przez sędziego miejscu.

17.2.2. Zawodnik wprowadzi piłkę w miejscu wyznaczonym przez sędziego, najbliżej miejsca naruszenia przepisów, bądź zatrzymania gry, z wyjątkiem miejsc bezporednio za tablicą.

17.2.3. Na rozpoczęcie częci gry innej niż pierwsza kwarta lub po rzucie(tach) wolnym(ch) za faul techniczny, niesportowy lub dyskwalifikujący, piłkę wprowadza się z przedłużenia linii środkowej naprzeciw stolika sędziowskiego, bez względu na to czy ostatni lub jedyny rzut wolny był celny.

    Zawodnik wprowadzający piłkę powinien ustawić stopy po obu stronach przedłużenia linii rodkowej. Ma on prawo podać piłkę do zawodnika znajdującego się w dowolnym miejscu na boisku.

17.2.4. Po faulu osobistym zawodnika drużyny posiadającej żywą piłkę lub mającej prawo do wprowadzenia piłki, piłkę należy wprowadzić najbliżej miejsca naruszenia przepisów.

17.2.5. W każdej sytuacji, kiedy piłka wpadnie do kosza, ale kosz z gry lub rzutu wolnego nie jest zaliczony, piłkę należy wprowadzić spoza boiska na przedłużeniu linii rzutów wolnych.

17.2.6. Po celnym koszu z gry albo celnym jedynym lub ostatnim rzucie wolnym:

• Którykolwiek przeciwnik drużyny, która zdobyła punkty wprowadzi piłkę z dowolnego miejsca na linii końcowej po tej stronie boiska, na której uzyskano kosz.
• Ma to także zastosowanie, gdy sędzia wręcza piłkę zawodnikowi lub oddaje mu ją do dyspozycji po przerwie na żądanie lub jakimkolwiek zatrzymaniu gry po zdobytym koszu z gry lub rzutu wolnego.
• Zawodnik wprowadzający piłkę może poruszać się równolegle i/lub prostopadle do linii końcowej, a piłka może być podawana pomiędzy zawodnikami tej drużyny znajdującymi się na lub poza linią końcową, ale odliczanie pięciu (5) sekund rozpoczyna się od momentu, kiedy piłka jest w dyspozycji pierwszego zawodnika poza boiskiem.

17.3.1. Zawodnik wprowadzający piłkę nie może:

• Wykorzystać więcej niż pięć (5) sekund na wypuszczenie piłki z rąk.
• Wejć na boisko trzymając piłkę w ręce(kach).
• Spowodować, aby piłka dotknęła obszaru poza boiskiem po tym, jak wypucił ją z rąk.
• Dotknąć piłki na boisku zanim dotknie ona innego zawodnika.
• Spowodować, aby piłka wpadła bezporednio do kosza.
• Przemiecić się więcej niż jeden (1) metr równolegle do linii lub w więcej niż jednym kierunku z miejsca wyznaczonego przez sędziego, przed lub w trakcie wypuszczania piłki.

    Może on jednak przemieszczać się prostopadle do linii tak daleko, jak pozwalają na to warunki.

17.3.2. Żaden inny zawodnik nie może: Mieć jakiejkolwiek częci ciała ponad linią ograniczającą boisko zanim piłka nie zostanie przerzucona ponad tą linią. Być bliżej niż jeden (1) metr od zawodnika wprowadzającego piłkę, jeli wolny od przeszkód obszar poza boiskiem, w miejscu wprowadzania piłki, ma mniej niż dwa (2) metry.

Naruszenie art. 17.3. stanowi błąd.

Piłkę przyznaje się przeciwnikom do wprowadzenia z tego samego miejsca.

    Przerwa na żądanie jest przerwą w grze przyznawaną na probę trenera lub asystenta trenera.

18.2.1. Każda przerwa na żądanie trwa jedną (1) minutę.

18.2.2. Możliwoć przyznania przerwy na żądanie rozpoczyna się, kiedy:

• Piłka staje się martwa, zegar zawodów jest zatrzymany oraz sędzia skończył sygnalizację do stolika sędziowskiego.
• Kosz z gry zdobywają przeciwnicy drużyny, która prosiła o przerwę na żądanie.

18.2.3. Możliwoć przyznania przerwy na żądanie kończy się, kiedy:

• Przy pierwszym lub jedynym rzucie wolnym piłka znajduje się w dyspozycji zawodnika wykonującego rzut(y) wolny(e).
• Piłka znajduje się w dyspozycji zawodnika wprowadzającego ją spoza boiska.

18.2.4. Każdej drużynie mogą być przyznane dwie (2) przerwy na żądanie w pierwszej połowie meczu, trzy (3) w drugiej połowie meczu oraz jedna (1) w każdej dogrywce.

18.2.5. Niewykorzystane przerwy na żądanie nie mogą być przenoszone na następną połowę lub dogrywkę.

18.2.6. Przerwa na żądanie przyznawana jest trenerowi drużyny, który pierwszy prosił o nią, chyba że przerwa jest przyznawana po koszu z gry zdobytym przez przeciwników i bez orzeczonego faula.

18.3.1. Tylko trener lub asystent trenera ma prawo prosić o przerwę na żądanie. W tym celu powinien nawiązać kontakt wzrokowy z sekretarzem lub podejć do stolika sędziowskiego i poprosić wyraźnie o przerwę na żądanie, wykonując rękami właciwy sygnał.

18.3.2. Proba o przerwę na żądanie może być wycofana tylko zanim sekretarz zasygnalizuje ją sędziom na boisku.

18.3.3. Przerwa na żądanie:

• Rozpoczyna się, kiedy sędzia zagwiżdże i pokaże sygnał przerwy na żądanie.
• <>Kończy się, kiedy sędzia zagwiżdże i przywoła drużyny na boisko.

18.3.4. Kiedy tylko możliwoć przyznania przerwy na żądanie rozpocznie się, sekretarz uruchamia sygnał dźwiękowy, aby powiadomić sędziów, że została zgłoszona proba o przerwę na żądanie.

    Jeśli kosz z gry uzyska przeciwnik drużyny, która prosiła o przerwę na żądanie, mierzący czas gry zatrzymuje natychmiast zegar czasu gry i uruchamia sygnał dźwiękowy.

18.3.5. Podczas przerwy na żądanie (oraz w przerwie meczu przed rozpoczęciem drugiej i czwartej kwarty oraz każdej dogrywki) zawodnicy mogą opucić boisko i usiąć na ławce drużyny, a osoby upoważnione do przebywania w strefie ławki mogą wejć na boisko pod warunkiem, że członkowie drużyny pozostają w pobliżu swojej ławki.

18.4.1. Przerwa na żądanie nie może zostać przyznana pomiędzy rzutami wolnymi, ani też po rzucie(tach) wolnym(ch) wynikającym(ch) z kary za jeden (1) faul, do momentu aż piłka stanie się ponownie martwa po fazie gry z włączonym zegarem.

Wyjątki:

• Został odgwizdany faul w czasie wykonywania rzutów wolnych.
  W tym wypadku rzuty wolne zostaną dokończone, a przerwa na żądanie może zostać przyznana przed wykonaniem kary za ten faul.
• Został odgwizdany faul zanim piłka stała się żywa po ostatnim lub jedynym rzucie wolnym.
  W tym wypadku przerwa na żądanie może zostać przyznana przed wykonaniem kary za ten faul.
• Został odgwizdany błąd zanim piłka stała się żywa po ostatnim lub jedynym rzucie wolnym.
  W tym wypadku przerwa na żądanie może zostać przyznana przed wprowadzeniem piłki po tym błędzie.
  W przypadku, gdy mają miejsce kolejne bloki rzutów wolnych i/lub posiadania piłki wynikające z więcej niż jednego (1) faula, każdy blok należy rozpatrywać osobno.

18.4.2. Przerwa na żądanie nie może zostać przyznana drużynie zdobywającej kosz, kiedy zegar zawodów zostaje zatrzymany po celnym rzucie do kosza podczas dwóch (2) ostatnich minut czwartej kwarty lub dwóch (2) ostatnich minut każdej dogrywki, chyba że sędzia przerywa grę.

    Zmiana jest przerwą w grze na probę zmiennika.

19.2.1. Drużyna może zmienić zawodnika podczas możliwoci dokonania zmiany.

19.2.2. Możliwoć dokonania zmiany rozpoczyna się, kiedy:

• Piłka staje się martwa, zegar zawodów jest zatrzymany oraz sędzia skończył sygnalizację do stolika sędziowskiego.
• Przeciwnicy drużyny, która prosiła o zmianę, zdobywają kosz z gry w ostatnich dwóch (2) minutach czwartej kwarty lub ostatnich dwóch (2) minutach każdej dogrywki.

19.2.3. Możliwoć dokonania zmiany kończy się, kiedy:

• Przy pierwszym lub jedynym rzucie wolnym piłka znajduje się w dyspozycji zawodnika wykonującego rzut(y) wolny(e).
• Piłka znajduje się w dyspozycji zawodnika wprowadzającego ją spoza boiska.

19.2.4. Zawodnik, który stał się zmiennikiem i zmiennik, który stał się zawodnikiem nie mogą - odpowiednio - wejść z powrotem na boisko, lub go opucić, do momentu aż piłka stanie się ponownie martwa po fazie gry z włączonym zegarem.

Wyjątki:

• Jeli liczba zawodników w drużynie zostałaby zredukowana do mniej niż pięciu (5) zawodników na boisku.
• Jeli zawodnik związany z pomyłką możliwą do naprawienia znajduje się na ławce drużyny po tym, jak został prawidłowo zmieniony.
• Zawodnik jest kontuzjowany lub krwawi i otrzymuje pomoc lub dochodzi do siebie podczas przerwy na żądanie.

19.3.1. Tylko zmiennik ma prawo prosić o zmianę. W tym celu powinien (zmiennik, a nie trener lub asystent trenera) podejć do sekretarza i wyraźnie poprosić o zmianę wykonując właciwy sygnał rękami lub usiąć na krzele zmian.

19.3.2. Proba o zmianę może być wycofana tylko zanim sekretarz zasygnalizuje ją sędziom na boisku.

19.3.3. Kiedy tylko możliwoć dokonania zmiany rozpocznie się, sekretarz uruchamia sygnał dźwiękowy, aby powiadomić sędziów, że została zgłoszona proba o zmianę.

19.3.4. Zmiennik powinien pozostać poza boiskiem aż do momentu, kiedy sędzia da sygnał na zmianę i przywoła go, aby wszedł na boisko.

19.3.5. Zawodnik zmieniany nie musi zgłaszać się ani do sekretarza, ani do sędziego i może udać się bezporednio do swojej ławki.

19.3.6. Zmiana powinna być dokonana tak szybko, jak jest to możliwe. Zawodnik, który popełnił piąty (5) faul lub został zdyskwalifikowany, musi zostać zmieniony natychmiast (w ciągu około trzydziestu (30) sekund). Jeśli - w opinii sędziego - następuje nieuzasadnione opóźnienie, winnej drużynie powinna zostać przyznana przerwa na żądanie. Jeli drużyna ta nie posiada już przerwy na żądanie, jej trener może zostać ukarany faulem technicznym ("B").

19.3.7. Jeli zmiana ma być dokonana podczas przerwy na żądanie lub w przerwie meczu, zmiennik musi zgłosić się do sekretarza przed wejciem na boisko.

19.3.8. Zawodnik wykonujący rzut(y) wolny(e) może zostać zmieniony pod warunkiem, że:

• Proba o zmianę została zgłoszona zanim możliwość zmiany zakończyła się przy pierwszym lub jedynym rzucie wolnym.
• Piłka stała się martwa po ostatnim lub jedynym rzucie wolnym.

    Jeśli zmieniany jest zawodnik wykonujący rzut(y) wolny(e) po tym, jak piłka stała się martwa po ostatnim lub jedynym rzucie wolnym, to drużyna przeciwna może również dokonać jednej zmiany pod warunkiem, że proba o nią została zgłoszona zanim piłka stała się żywa przy ostatnim lub jedynym rzucie wolnym. 19.3.9. Zawodnik mający wykonać rzut(y) wolny(e) musi zostać zmieniony, kiedy:

• Jest kontuzjowany.
• Popełnił piąty (5) faul.
• Został zdyskwalifikowany.

19.4.1. Zmiana nie może zostać dokonana pomiędzy rzutami wolnymi, ani też po rzucie(tach) wolnym(ch) wynikającym(ch) z kary za jeden (1) faul, do momentu aż piłka stanie się ponownie martwa po fazie gry z włączonym zegarem.

Wyjątki:

• Został odgwizdany faul w czasie wykonywania rzutów wolnych. W tym wypadku rzuty wolne zostaną dokończone, a zmiana może zostać dokonana przed wykonaniem kary za ten faul.
• Został odgwizdany faul zanim piłka stała się żywa po ostatnim lub jedynym rzucie wolnym.
  
  W tym wypadku zmiana może zostać dokonana przed wykonaniem kary za ten faul.
• Został odgwizdany błąd zanim piłka stała się żywa po ostatnim lub jedynym rzucie wolnym.
  
  W tym wypadku zmiana może zostać dokonana przed wprowadzeniem piłki po tym błędzie.

    W przypadku, gdy mają miejsce kolejne bloki rzutów wolnych wynikające z więcej niż jednego (1) faula, każdy blok należy rozpatrywać osobno.

19.4.2. Zmiana nie może zostać dokonana przez drużynę zdobywającą kosz, kiedy zegar zawodów zostaje zatrzymany po celnym rzucie do kosza w ostatnich dwóch (2) minutach czwartej kwarty lub ostatnich dwóch (2) minutach każdej dogrywki, chyba że sędzia przerywa grę lub drużynie, która straciła kosz przyznano zmianę(y).

    Drużyna przegrywa mecz walkowerem jeśli:

• Piętnacie (15) minut po wyznaczonej godzinie rozpoczęcia meczu nie stawi się lub nie jest w stanie wystawić pięciu (5) zawodników gotowych do gry.
• Swoim postępowaniem uniemożliwia rozgrywanie meczu.
• Odmawia gry pomimo poinstruowania przez sędziego głównego, aby grę podjęła.

20.2.1. Wygraną przyznaje się przeciwnikom z wynikiem dwadziecia do zera (20:0). Ponadto drużyna winna walkowera otrzymuje zero (0) punktów w klasyfikacji.

20.2.2. W serii dwumeczowej (u siebie i na wyjeździe) z sumowaną punktacją i w rozgrywkach play-off do dwóch zwycięstw, drużyna która przegrywa walkowerem w pierwszym, drugim lub trzecim meczu, przegrywa walkowerem całą serię lub play-off. Nie odnosi się to do rozgrywek play-off do trzech zwycięstw.

    Drużyna przegrywa mecz wskutek braku zawodników, jeżeli podczas meczu ma mniej niż dwóch (2) zawodników na boisku gotowych do gry.

21.2.1. Jeżeli drużyna, której przyznano wygraną prowadzi, utrzymany zostaje wynik meczu w momencie jego przerwania. Jeżeli drużyna, której przyznano wygraną nie prowadzi, wynik zalicza się jako dwa do zera (2:0) na jej korzyść. Drużyna przegrywająca wskutek braku zawodników otrzymuje jeden (1) punkt w klasyfikacji.

21.2.2. W serii dwumeczowej (u siebie i na wyjeździe) z sumowaną punktacją, drużyna która przegrywa wskutek braku zawodników w pierwszym lub drugim meczu, przegrywa całą serię wskutek braku zawodników.

    Błąd jest naruszeniem przepisów.

    Jeżeli konkretny przepis nie stanowi inaczej, piłkę przyznaje się przeciwnikom do wprowadzenia spoza boiska w punkcie najbliższym miejsca naruszenia przepisów, z wyjątkiem miejsc bezpośrednio za tablicą.

23.1.1. Zawodnik jest poza boiskiem, kiedy jakakolwiek część jego ciała styka się z podłogą lub jakimkolwiek obiektem innym niż zawodnik na, ponad lub poza liniami ograniczającymi boisko.

23.1.2. Piłka jest poza boiskiem, kiedy dotyka:

• Zawodnika lub innej osoby będącej poza boiskiem.
• Podłogi lub obiektu na, ponad lub poza liniami ograniczającymi boisko.
• Konstrukcji podtrzymujących tablice, tyłu tablic lub jakiegokolwiek obiektu ponad boiskiem.

23.2.1. Za wyjście piłki poza boisko odpowiedzialny jest ostatni zawodnik, który dotknął piłki albo został przez nią dotknięty zanim wyszła ona poza boisko, nawet jeśli piłka później dotknęła jeszcze czegoś innego niż zawodnika.

23.2.2. Jeśli piłka wychodzi poza boisko z powodu dotknięcia zawodnika, który jest na lub poza liniami ograniczającymi boisko, to ten zawodnik jest odpowiedzialny za wyjście piłki poza boisko.

23.2.3. Jeśli zawodnik(cy) wychodzi(ą) poza boisko lub wchodzi(ą) na własne pole obrony podczas piłki przetrzymanej, to jest to sytuacja rzutu sędziowskiego.

24.1.1. Kozłowanie rozpoczyna się, kiedy zawodnik po wejściu w posiadanie żywej piłki na boisku rzuca nią, uderza, toczy lub kozłuje po podłodze i dotyka jej ponownie, zanim zetknie się ona z innym zawodnikiem.

Kozłowanie kończy się, kiedy zawodnik dotknie piłki jednocześnie obiema rękami lub pozwoli jej spocząć w jednej lub obu rękach.

W trakcie kozłowania piłka może być wyrzucona w powietrze pod warunkiem, że dotknie ona podłoża lub innego zawodnika, zanim zawodnik kozłujący ponownie dotknie jej ręką.

Nie ma ograniczenia liczby kroków, które może zrobić zawodnik, kiedy piłka nie ma kontaktu z jego ręką.

24.1.2. Jeśli zawodnik przypadkowo traci, a następnie odzyskuje posiadanie żywej piłki na boisku, to należy uznać, że poprawia chwyt piłki.

24.1.3. Kozłowaniem nie jest (są):

• Kolejne próby rzutu do kosza.
• Poprawa chwytu piłki na początku lub na końcu kozłowania.
• Próba wejścia w posiadanie piłki przez wybicie jej spośród innych zawodników.
• Wybicie piłki będącej w posiadaniu innego zawodnika.
• Zablokowanie podania i wejście w posiadanie piłki.
• Przerzucanie piłki z ręki do ręki i przytrzymywanie jej nim dotknie podłogi, pod warunkiem, że nie zostaje popełniony błąd kroków.

Zawodnikowi nie wolno ponowić kozłowania po jego zakończeniu, chyba że stracił posiadanie żywej piłki na boisku z powodu:

• Rzutu do kosza z gry.
• Dotknięcia piłki przez przeciwnika.
• Podania lub poprawy chwytu, przy którym inny zawodnik dotknął piłki lub został przez nią dotknięty.

25.1.1. Kroki, to nielegalne przesuwanie stopy lub obu stóp w jakimkolwiek kierunku w czasie posiadania żywej piłki na boisku, wykraczające poza limity określone w tym artykule.

25.1.2. Obrót, to legalny ruch zawodnika, który trzymając żywą piłkę na boisku wykracza tą samą nogą raz lub więcej razy w dowolnym kierunku, podczas gdy stopa drugiej nogi, zwanej nogą obrotu, pozostaje w stałym kontakcie z jednym punktem na podłożu.

25.2.1. Ustanowienie nogi obrotu przez zawodnika, który chwyta żywą piłkę na boisku:

• Stojąc obiema stopami na podłożu:
  • Z chwilą gdy jedna ze stóp zostaje uniesiona, druga noga staje się nogą obrotu.
• Będąc w ruchu lub kozłując:
  • Jeśli jedna ze stóp dotyka podłoża, ta noga staje się nogą obrotu.
  • Jeśli żadna ze stóp nie dotyka podłoża i zawodnik opada jednocześnie na obie stopy, z chwilą gdy jedna ze stóp zostaje uniesiona, druga noga staje się nogą obrotu.
  • Jeśli żadna ze stóp nie dotyka podłoża i zawodnik opada na jedną stopę, wtedy ta noga staje się nogą obrotu. Jeśli zawodnik wybija się z tej stopy, a następnie zatrzymuje się opadając równocześnie na obie stopy, wtedy żadna noga nie jest nogą obrotu.

25.2.2. Poruszanie się zawodnika z piłką, który - posiadając żywą piłkę na boisku - ustanowił nogę obrotu:

• Kiedy stoi obiema stopami na podłożu:
  • Aby rozpocząć kozłowanie nie może unieść nogi obrotu przed wypuszczeniem piłki z ręki(ąk).
  • W celu podania lub rzutu do kosza z gry może wybić się z nogi obrotu, ale żadna ze stóp nie może ponownie dotknąć podłoża przed wypuszczeniem piłki z ręki(ąk).
• Kiedy jest w ruchu lub kozłuje:
  • Aby rozpocząć kozłowanie nie może unieść nogi obrotu przed wypuszczeniem piłki z ręki(ąk).
  • W celu podania lub rzutu do kosza z gry może wybić się z nogi obrotu, a następnie opaść na jedną lub obie stopy równocześnie, po czym może wyskoczyć lub unieść jedną ze stóp, ale żadna noga, lub podniesiona stopa, nie może ponownie dotknąć podłoża przed wypuszczeniem piłki z ręki(ąk).
• Kiedy zatrzymuje się i żadna noga nie jest nogą obrotu:
  • Aby rozpocząć kozłowanie nie może unieść nogi obrotu przed wypuszczeniem piłki z ręki(ąk).
  • W celu podania lub rzutu do kosza z gry może unieść jedną lub obie stopy, ale żadna stopa nie może ponownie dotknąć podłoża przed wypuszczeniem piłki z ręki(ąk).

25.2.3. Zawodnik przewracający się, leżący lub siedzący na podłodze.

• Legalnym zagraniem jest, jeśli zawodnik trzymając piłkę przewraca się albo kiedy leżąc lub siedząc na podłodze wchodzi w posiadanie piłki.
• Błędem jest, jeśli następnie ten zawodnik - trzymając piłkę - przesuwa się, obraca lub próbuje wstać.

26.1.1. Zawodnik nie może pozostawać w obszarze ograniczonym drużyny przeciwnej dłużej niż trzy (3) kolejne sekundy podczas, gdy jego drużyna posiada żywą piłkę na polu ataku i zegar czasu gry jest włączony.

26.1.2. Należy zastosować tolerancję w stosunku do zawodnika, który:

• Próbuje opuścić obszar ograniczony.
• Znajduje się w obszarze ograniczonym, kiedy on lub jego partner jest w trakcie akcji rzutowej i piłka opuszcza lub właśnie opuściła jego rękę(ce) podczas rzutu do kosza z gry.
• Kozłuje w obszarze ograniczonym w celu oddania rzutu do kosza po tym, jak przebywał tam krócej niż trzy (3) sekundy.

26.1.3. Aby uznać, że zawodnik opuścił obszar ograniczony musi on postawić obie stopy na podłodze poza obszarem ograniczonym.

    Zawodnik, który trzyma żywą piłkę na boisku, jest dokładnie kryty, kiedy aktywnie kryjący go przeciwnik znajduje się w odległości nie większej niż jeden (1) metr.

    Dokładnie kryty zawodnik musi podać lub rzucić piłkę albo rozpocząć kozłowanie w ciągu pięciu (5) sekund.

28.1.1. Pole obrony drużyny składa się z własnego kosza tej drużyny, powierzchni jego tablicy od strony boiska oraz części boiska ograniczonej linią końcową za własnym koszem, liniami bocznymi oraz linią środkową.

28.1.2. Pole ataku drużyny składa się z kosza przeciwników, powierzchni jego tablicy od strony boiska oraz części boiska ograniczonej linią końcową za koszem przeciwników, liniami bocznymi i krawędzią linii środkowej bliższą kosza przeciwników.

28.1.3. Piłka wchodzi na pole ataku drużyny, kiedy:

• Dotyka pola ataku.
• Dotyka zawodnika lub sędziego, którego część ciała dotyka pola ataku.

28.2.1. Kiedykolwiek zawodnik wchodzi w posiadanie żywej piłki na swoim polu obrony, jego drużyna musi wprowadzić piłkę na pole ataku w ciągu ośmiu (8) sekund.

28.2.2. Pomiar okresu ośmiu (8) sekund należy kontynuować od momentu, w którym został zatrzymany, jeśli ta sama drużyna, która była w posiadaniu piłki, będzie wprowadzać piłkę na polu obrony w wyniku:

• Wyjścia piłki poza boisko.
• Kontuzji zawodnika drużyny posiadającej piłkę.
• Sytuacji rzutu sędziowskiego.
• Faula obustronnego.
• Skasowania równych kar przeciwko obu drużynom.

29.1.1. Kiedykolwiek zawodnik wchodzi w posiadanie żywej piłki na boisku, jego drużyna musi wykonać próbę rzutu do kosza w ciągu dwudziestu czterech (24) sekund.

    Aby rzut do kosza był ważny, muszą zostać spełnione następujące warunki:

• Piłka musi opuścić rękę(ce) zawodnika w trakcie rzutu do kosza z gry zanim zabrzmi sygnał urządzenia 24 sekund, oraz
• Po tym jak piłka opuściła rękę(ce) zawodnika w trakcie rzutu do kosza z gry, musi ona dotknąć obręczy lub wpaść do kosza.

29.1.2. Jeśli rzut do kosza z gry jest wykonywany tuż przed końcem okresu 24 sekund i sygnał rozlega się podczas, gdy piłka jest w powietrzu:

• Jeśli piłka wpada do kosza, błąd nie zostaje popełniony, sygnał powinien być pominięty i punkty należy zaliczyć.
• Jeśli piłka dotyka obręczy, ale nie wpada do kosza, błąd nie zostaje popełniony, sygnał powinien być pominięty i gra kontynuowana.
• Jeśli piłka dotyka tylko tablicy (nie obręczy) lub nie dotyka obręczy, błąd zostaje popełniony, chyba że przeciwnicy wchodzą w oczywiste i natychmiastowe posiadanie piłki, to wtedy sygnał powinien być pominięty i gra kontynuowana.

    Mają zastosowanie wszystkie ograniczenia związane z dotykaniem piłki i ingerencją w jej lot.

29.2.1. Jeśli pomiar 24 sekund został omyłkowo przerwany, sędzia może zatrzymać grę natychmiast pod warunkiem, że nie postawi żadnej z drużyn w sytuacji niekorzystnej.

    Urządzenie 24 sekund powinno zostać skorygowane i posiadanie piłki przyznane drużynie, która wcześniej była w jej posiadaniu.

29.2.2. Jeśli gra zostaje zatrzymana przez sędziego z ważnego powodu, nie związanego z żadną z drużyn, to nowy okres 24 sekund oraz posiadanie piłki należy przyznać drużynie, która wcześniej była w jej posiadaniu.

Jednakże, jeśli w ocenie sędziów, postawiło by to drużynę przeciwną w sytuacji niekorzystnej, pomiar okresu 24 sekund należy kontynuować od momentu, w którym został zatrzymany.

29.2.3. Jeżeli sygnał urządzenia 24 sekund rozbrzmiewa omyłkowo w chwili, kiedy jedna z drużyn jest w posiadaniu piłki lub kiedy żadna z drużyn nie jest w posiadaniu piłki, sygnał powinien być pominięty i gra kontynuowana.

    Jednakże, jeśli w ocenie sędziów, postawiłoby to drużynę posiadającą piłkę w sytuacji niekorzystnej, grę należy przerwać. Urządzenie 24 sekund powinno zostać skorygowane i posiadanie piłki przyznane tej samej drużynie.

30.1.1. Piłka wchodzi na pole obrony drużyny kiedy:

• Dotyka pola obrony.
• Dotyka zawodnika lub sędziego, którego część ciała dotyka pola obrony.

30.1.2. Uważa się, że piłka nielegalnie powróciła na pole obrony, kiedy zawodnik drużyny posiadającej piłkę jest:

• Ostatnim, który dotknął piłki na swoim polu ataku, a następnie on lub jego partner jest pierwszym, który dotknął piłki na polu obrony.
• Ostatnim, który dotknął piłki na swoim polu obrony, po czym piłka dotknęła pola ataku, a następnie on lub jego partner jest pierwszym, który dotknął piłki na polu obrony.

    Ograniczenie niniejsze dotyczy wszystkich sytuacji na polu ataku drużyny, włącznie z wprowadzeniem piłki.

    Zawodnik posiadający żywą piłkę nie może spowodować jej nielegalnego powrotu na jego pole obrony.

31.1.1. Rzut do kosza z gry lub rzut wolny:

• Rozpoczyna się, kiedy piłka opuszcza rękę(ce) zawodnika, który jest w akcji rzutowej.
• Kończy się, kiedy piłka:
  • Wpada od góry do kosza i pozostaje w nim lub przechodzi przez niego.
  • Nie ma już szansy wpaść do kosza.
  • Dotyka obręczy.
  • Dotyka podłoża.
  • Staje się martwa.

31.2.1. Nielegalne dotykanie piłki podczas rzutu do kosza z gry występuje, kiedy zawodnik dotyka piłki będącej całkowicie powyżej poziomu obręczy:

• W locie opadającym do kosza.
• Po tym jak odbiła się od tablicy.

31.2.2. Nielegalne dotykanie piłki podczas rzutu wolnego występuje, kiedy zawodnik dotyka piłki będącej w locie do kosza zanim dotknie ona obręczy.

31.2.3. Ograniczenia dotykania piłki mają zastosowanie do momentu, kiedy:

• Piłka nie ma już szansy wpaść do kosza.
• Piłka dotyka obręczy.

31.2.4. Ingerencja w lot piłki podczas rzutu do kosza z gry występuje, kiedy:

• Zawodnik dotyka kosza lub tablicy podczas, gdy piłka jest w kontakcie z obręczą.
• Zawodnik sięga przez kosz od spodu i dotyka piłki.
• Zawodnik obrony dotyka piłki lub kosza podczas, gdy piłka jest w koszu, co uniemożliwia jej przejść przez kosz.
• Zawodnik obrony powoduje wibrację tablicy lub obręczy w taki sposób, że uniemożliwia to, w ocenie sędziego, wpadnięcie piłki do kosza.
• Zawodnik ataku powoduje wibrację tablicy lub obręczy w taki sposób, że umożliwia to, w ocenie sędziego, wpadnięcie piłki do kosza.

31.2.5. Ingerencja w lot piłki podczas rzutu wolnego występuje, kiedy:

• Zawodnik dotyka piłki, kosza lub tablicy, kiedy piłka ma szansę wpaść do kosza podczas rzutu wolnego, po którym następuje kolejny rzut wolny.
• Zawodnik sięga przez kosz od spodu i dotyka piłki.
• Podczas ostatniego lub jedynego rzutu wolnego, kiedy piłka ma szansę wpaść do kosza również po tym, jak dotknęła obręczy, zawodnik obrony powoduje wibrację tablicy lub obręczy w taki sposób, że uniemożliwia to - w ocenie sędziego - wpadnięcie piłki do kosza.
• Podczas ostatniego lub jedynego rzutu wolnego, kiedy piłka ma szansę wpaść do kosza również po tym, jak dotknęła obręczy, zawodnik ataku powoduje wibrację tablicy lub obręczy w taki sposób, że umożliwia to - w ocenie sędziego - wpadnięcie piłki do kosza.

31.2.6. Podczas, gdy piłka jest w powietrzu po rzucie z gry i po tym jak:

• Sędzia dał sygnał gwizdkiem;
• Zabrzmiał sygnał zegara czasu gry kończący część meczu;

    żaden zawodnik nie może dotykać piłki po tym jak dotknęła obręczy i dalej ma szansę wpaść do kosza.

    Mają zastosowanie wszystkie ograniczenia związane z dotykaniem piłki i ingerencją w jej lot.

31.3.1. Jeśli błąd zostaje popełniony przez zawodnika ataku, punkty nie mogą zostać zaliczone. Piłkę przyznaje się przeciwnikom do wprowadzenia na przedłużeniu linii rzutów wolnych, chyba że przepis stanowi inaczej.

31.3.2. Jeśli błąd zostaje popełniony przez zawodnika obrony, drużynie atakującej przyznaje się:

• Jeden (1) punkt, jeśli piłka została rzucona z rzutu wolnego.
• Dwa (2) punkty, jeśli piłka została rzucona z pola rzutów za dwa (2) punkty.
• Trzy (3) punkty, jeśli piłka została rzucona z pola rzutów za trzy (3) punkty.

    W powyższych przypadkach punkty zalicza się w ten sam sposób jak gdyby piłka wpadła do kosza.

32.1.1. W meczu koszykówki, gdzie dziesięciu (10) zawodników porusza się szybko po ograniczonej przestrzeni boiska, nie można uniknąć zetknięć osobistych.

32.1.2. Faul jest naruszeniem przepisów związanym z nielegalnym zetknięciem z przeciwnikiem i/lub z niesportowym zachowaniem.

32.1.3. Każdą liczbę fauli można orzec przeciwko drużynie. Niezależnie od kary, każdy faul powinien zostać zapisany winnemu w protokole meczu i odpowiednio ukarany.

Zasadę cylindra definiuje się jako przestrzeń wewnątrz wyimaginowanego cylindra, zajmowaną przez zawodnika na podłodze. Wchodzi w nią również przestrzeń ponad zawodnikiem, a jest ona ograniczona następująco:

• Z przodu dłońmi,
• Z tyłu pośladkami,
• Na bokach zewnętrznymi krawędziami ramion i nóg.

Ręce i ramiona mogą być wysuwane przed siebie, nie dalej niż do linii, którą tworzą stopy. Ramiona muszą być zgięte w łokciach tak, że przedramiona i dłonie są uniesione w górę. Odległość pomiędzy stopami będzie się różnić zależnie od wzrostu gracza.

Podczas gry każdy zawodnik ma prawo zająć dowolną pozycję (cylinder) na boisku, nie zajętą przez przeciwnika.

Ta zasada chroni zajmowany przez niego obszar na podłożu oraz przestrzeń nad nim, kiedy wyskoczy pionowo do góry w ramach tej przestrzeni.

Jeżeli zawodnik opuści swoją pionową pozycję (cylinder) i nastąpi kontakt z przeciwnikiem, który ustanowił już własną pozycję pionową (cylinder), to zawodnik który opuścił swoją pionową pozycję (cylinder) jest odpowiedzialny za ten kontakt.

Zawodnika broniącego nie wolno karać za pionowy wyskok w górę lub podniesienie ramion do góry wewnątrz jego cylindra.

Zawodnik atakujący pozostający na podłożu lub będący w wyskoku nie może spowodować zetknięcia z obrońcą będącym w przepisowej pozycji obronnej poprzez:

• Użycie ramion w celu stworzenia dla siebie dodatkowej przestrzeni (przez przesunięcie obrońcy),
• Rozstawienie nóg lub ramion, aby spowodować kontakt podczas rzutu lub natychmiast po rzucie do kosza.

Zawodnik broniący zajmuje legalną pozycję obronną, kiedy:

• Stoi zwrócony twarzą do przeciwnika i
• Ma obie stopy na podłożu.

Legalna pozycja obronna rozciąga się pionowo ponad zawodnikiem od podłoża do sufitu (cylinder). Zawodnik może unieść ramiona ponad głowę lub wyskoczyć pionowo, ale musi je utrzymać w pozycji pionowej wewnątrz wyimaginowanego cylindra.

W kryciu zawodnika posiadającego (trzymającego lub kozłującego) piłkę nie mają zastosowania elementy czasu i odległości.

Zawodnik z piłką musi się spodziewać, że będzie kryty i musi być przygotowany do zatrzymania się lub zmiany kierunku, kiedy tylko przeciwnik zajmie przed nim legalną pozycję obronną, nawet jeśli nastąpi to w ułamku sekundy.

Kryjący zawodnik (obrońca) musi zająć legalną pozycję obronną nie powodując zetknięcia przed zajęciem tej pozycji.

Po tym jak zawodnik broniący zajął legalną pozycję obronną, może poruszać się w celu krycia swojego przeciwnika, ale nie wolno mu wyciągać ramion, wystawiać barków, bioder czy nóg, aby powodując kontakt zapobiec minięciu go przez kozłującego.

Oceniając sytuację blok/szarża zawodnika z piłką, sędzia powinien kierować się następującymi zasadami:

• Zawodnik broniący musi zająć legalną pozycję obronną będąc przodem do zawodnika z piłką z obiema stopami na podłożu.
• Zawodnik broniący może pozostawać nieruchomy, wyskoczyć pionowo albo poruszać się w bok lub do tyłu tak, aby utrzymać legalną pozycję obronną.
• W trakcie poruszania się w celu utrzymania legalnej pozycji obronnej jedna lub obie stopy mogą być na chwilę oderwane od podłoża pod warunkiem, że jest to ruch w bok lub do tyłu, a nie w kierunku zawodnika z piłką.
• Kontakt musi nastąpić z torsem, co pozwoli traktować broniącego jako pierwszego w miejscu kontaktu.
• Zawodnik, który zajął legalną pozycję obronną może odwrócić się wewnątrz swojego cylindra, aby zamortyzować zderzenie lub uniknąć kontuzji.

Jeżeli mają miejsce powyższe okoliczności, to należy uznać, że za spowodowanie kontaktu odpowiedzialny jest zawodnik z piłką.

Zawodnik, który nie posiada piłki, może swobodnie poruszać się po boisku i zajmować dowolną pozycję nie zajętą wcześniej przez innego zawodnika.

Przy kryciu zawodnika bez piłki mają zastosowanie elementy czasu i odległości. Oznacza to, że zawodnik broniący nie może zająć pozycji tak blisko i/lub tak szybko na drodze poruszającego się przeciwnika, że ten nie będzie miał dość czasu, bądź miejsca na zatrzymanie się lub zmianę kierunku.

Odległość jest wprost proporcjonalna do prędkości przeciwnika, ale nigdy nie mniejsza niż jeden (1) i nie większa niż dwa (2) normalne kroki.

Jeżeli zawodnik zajmując legalną pozycję obronną nie respektuje elementów czasu i odległości i następuje kontakt, to on jest odpowiedzialny za ten kontakt.

Po tym jak zawodnik broniący zajął legalną pozycję obronną, może poruszać się w celu krycia swojego przeciwnika. Nie może utrudniać przeciwnikowi minięcia poprzez wyciągnięcie ramion, wysunięcie barków, bioder lub nóg w jego drogę. Może jednak - aby uniknąć kontuzji - odwrócić się lub zasłonić ramieniem(onami) umieszczonym(i) przed sobą blisko ciała, wewnątrz własnego cylindra.

Zawodnik, który wyskoczył z miejsca na boisku, ma prawo opaść na to samo miejsce.

Ma również prawo opaść na inne miejsce na boisku pod warunkiem, że w chwili wyskoku miejsce lądowania oraz bezpośrednia droga pomiędzy miejscem wyskoku i lądowania nie była zajęta przez przeciwnika(ów).

Jeżeli zawodnik wyskoczył i wylądował, lecz siła jego rozpędu spowodowała jego kontakt z przeciwnikiem, który zajął legalną pozycję obronną w pobliżu miejsca lądowania, to wówczas zawodnik skaczący jest odpowiedzialny za to zetknięcie.

Przeciwnik nie może wejść w drogę zawodnika, który jest w wyskoku.

Przesuwanie się pod zawodnika, który jest w wyskoku, powodujące kontakt, stanowi zazwyczaj faul niesportowy, a w pewnych przypadkach może być faulem dyskwalifikującym.

Zasłona ma miejsce, kiedy zawodnik stara się opóźnić lub uniemożliwić przeciwnikowi, który nie posiada piłki, osiągnięcie pożądanej przez niego pozycji na boisku.

Legalna zasłona ma miejsce, kiedy zawodnik, który ją ustawia:

• Stoi nieruchomo (wewnątrz swego cylindra), kiedy następuje kontakt.
• Ma obie stopy na podłożu, kiedy następuje kontakt.

Nielegalna zasłona ma miejsce, kiedy zawodnik, który ją ustawia:

• Porusza się, kiedy następuje kontakt.
• Nie zostawia odpowiedniej odległości ustawiając zasłonę poza polem widzenia stojącego nieruchomo przeciwnika, kiedy następuje kontakt.
• Nie respektuje elementów czasu i odległości wobec przeciwnika w ruchu, kiedy następuje kontakt.

Jeżeli zasłona jest ustawiona w polu widzenia stojącego nieruchomo przeciwnika (z przodu lub z boku), zasłaniający może ustawić ją tak blisko, jak tylko jest to możliwe bez spowodowania kontaktu.

Jeżeli zasłona jest ustawiona poza polem widzenia stojącego nieruchomo przeciwnika, zasłaniający musi umożliwić przeciwnikowi wykonanie jednego (1) normalnego kroku w kierunku zasłony bez spowodowania kontaktu.

Jeżeli przeciwnik jest w ruchu, mają zastosowanie kryteria czasu i odległości. Zasłaniający musi zostawić dość miejsca, aby zasłaniany zawodnik był w stanie uniknąć zasłony poprzez zatrzymanie się lub zmianę kierunku.

Wymagana odległość nie może być mniejsza niż jeden (1) normalny krok i nie większa niż dwa (2) normalne kroki.

Zawodnik legalnie zasłaniany jest odpowiedzialny za każdy kontakt z zawodnikiem, który ustawił zasłonę.

Szarżowanie jest nielegalnym zetknięciem osobistym zawodnika z piłką lub bez piłki, który pcha lub napiera na tors przeciwnika.

Blokowanie jest nielegalnym zetknięciem osobistym wstrzymującym poruszanie się przeciwnika z piłką lub bez piłki.

Zawodnik stawiający zasłonę popełnia faul blokowania jeżeli następuje kontakt, kiedy jest on w ruchu, a jego przeciwnik stoi nieruchomo lub odsuwa się od niego.

Jeżeli zawodnik nie zwracając uwagi na piłkę i będąc twarzą do przeciwnika przesuwa się w miarę jak przesuwa się przeciwnik, to jest on przede wszystkim odpowiedzialny za każdy kontakt jaki nastąpi, chyba że wystąpią inne czynniki.

Wyrażenie "chyba że wystąpią inne czynniki" odnosi się do umyślnego pchania, szarżowania lub trzymania przez zawodnika zasłanianego.

Zawodnik może wyciągnąć ramię(ona) lub wysunąć łokieć(cie) poza swój cylinder w trakcie zajmowania pozycji na boisku, ale musi je cofnąć do cylindra, kiedy przeciwnik stara się przejść obok. Jeżeli ramię(ona) lub łokieć(cie) są poza jego cylindrem i nastąpi kontakt, to ma miejsce blokowanie lub trzymanie.

Dotykanie przeciwnika ręką(ami) niekoniecznie jest, samo w sobie, naruszeniem przepisów.

Sędziowie muszą zadecydować czy zawodnik powodujący kontakt osiągnął niezasłużoną korzyść. Jeżeli zetknięcie spowodowane przez zawodnika w jakikolwiek sposób ogranicza swobodę ruchów przeciwnika, to takie zetknięcie jest faulem.

Nielegalne użycie ręki(ąk) lub wyciągniętego(ych) ramienia(on) ma miejsce, kiedy zawodnik obrony kryjąc przeciwnika z piłką lub bez piłki, kładzie i pozostawia w kontakcie z nim rękę lub ramię, aby powstrzymać jego poruszanie.

Powtarzające się dotykanie lub "trącanie" przeciwnika z piłką lub bez piłki jest faulem, gdyż może prowadzić do zaostrzenia gry.

Faulem zawodnika atakującego z piłką jest:

• "Owinięcie" lub przytrzymanie ramieniem lub łokciem zawodnika obrony w celu uzyskania niezasłużonej korzyści.
• Odepchnięcie w celu przeszkodzenia obrońcy w zagraniu lub próbie zagrania piłką lub w celu zwiększenia odległości między sobą a obrońcą.
• Używanie wyciągniętego ramienia lub ręki podczas kozłowania, aby przeszkodzić przeciwnikowi w zdobyciu piłki.

Faulem jest odepchnięcie przeciwnika przez zawodnika atakującego bez piłki w celu:

• Uwolnienia się do otrzymania podania.
• Przeszkodzenia przeciwnikowi w zagraniu lub próbie zagrania piłką.
• Zwiększenia odległości między sobą a obrońcą.

Zasada pionowości (zasada cylindra) dotyczy również gry środkowych.

Zawodnik atakujący na pozycji środkowego oraz kryjący go przeciwnik muszą wzajemnie respektować swoje prawa wynikające z zasady pionowości (cylinder).

Wypychanie przeciwnika z jego pozycji barkiem lub biodrem oraz ingerowanie w swobodę jego ruchów używając wysuniętych łokci, ramion, kolan lub innych części ciała jest faulem zawodnika atakującego lub broniącego na pozycji środkowego.

Nielegalne krycie od tyłu jest zetknięciem osobistym z przeciwnikiem, spowodowanym przez zawodnika broniącego będącego z tyłu. Sam fakt, że zawodnik broniący stara się zagrać piłką nie usprawiedliwia jego zetknięcia z przeciwnikiem od tyłu.

Trzymanie jest nielegalnym zetknięciem osobistym z przeciwnikiem krępującym swobodę jego ruchów. Takie zetknięcie (trzymanie) odnosić się może do każdej części ciała.

Pchanie jest nielegalnym zetknięciem osobistym z jakąkolwiek częścią ciała przeciwnika, które ma miejsce wtedy, gdy zawodnik siłą przesuwa lub próbuje przesunąć przeciwnika, który posiada lub nie posiada piłki.

34.1.1. Faul osobisty jest faulem zawodnika, związanym z zetknięciem z przeciwnikiem, niezależnie od tego czy piłka jest żywa, czy martwa.

Zawodnik nie może trzymać, blokować, pchać, szarżować, podstawiać nogi lub powstrzymywać poruszania się przeciwnika używając wyciągniętej ręki, ramienia, łokcia, barku, biodra, nogi, kolana lub stopy, bądź ciała odchylonego do pozycji innej niż "normalna" (poza własnym cylindrem), ani też grać w sposób brutalny.

Faul osobisty należy zapisać winnemu zawodnikowi.

34.2.1. Jeżeli faul popełniono na zawodniku, który nie jest w akcji rzutowej:

• Gra zostaje wznowiona wprowadzeniem piłki przez drużynę poszkodowaną najbliżej miejsca naruszenia przepisu.
• Jeżeli drużyna popełniająca faul przekroczyła limit fauli, stosuje się postanowienia art. 41 (Faule drużyny: kara)

34.2.2. Jeżeli faul popełniono na zawodniku, który jest w akcji rzutowej, to temu zawodnikowi zostaną przyznane rzuty wolne w następującej ilości:

• Jeżeli rzut z gry jest celny, punkty zostają zaliczone i przyznany jeden (1) rzut wolny.
• Jeżeli rzut z pola rzutów za dwa (2) punkty jest niecelny - dwa (2) rzuty wolne.
• Jeżeli rzut z pola rzutów za trzy (3) punkty jest niecelny - trzy (3) rzuty wolne.
• Jeżeli zawodnik jest faulowany w trakcie lub tuż przed tym, jak brzmi sygnał zegara czasu gry, oznajmiający koniec części meczu lub sygnał urządzenia 24 sekund i piłka jest jeszcze w rękach(ce) zawodnika, a następnie wpada do kosza, to punkty nie zostają zaliczone. Zawodnikowi zostają przyznane dwa (2) lub trzy (3) rzuty wolne.

Faul obustronny ma miejsce, kiedy dwaj zawodnicy przeciwnych drużyn popełniają przeciwko sobie faule osobiste mniej więcej w tym samym czasie.

35.2.1. Faul osobisty należy zapisać każdemu winnemu zawodnikowi. Nie przyznaje się rzutów wolnych.

35.2.2. Grę należy wznowić w następujący sposób:

• Jeżeli w tym samym czasie został zdobyty kosz z gry lub jedynego bądź ostatniego rzutu wolnego, piłka zostanie wprowadzona z linii końcowej przez przeciwników drużyny, która zdobyła kosz.
• Jeżeli drużyna była w posiadaniu piłki lub miała prawo do niej, piłka zostanie przyznana tej drużynie do wprowadzenia z miejsca najbliżej naruszenia przepisów.
• Jeżeli żadna z drużyn nie była w posiadaniu piłki, ani nie miała do niej prawa, ma miejsce sytuacja rzutu sędziowskiego.

36.1.1. Faul niesportowy jest faulem osobistym popełnionym przez zawodnika, którego akcja w ocenie sędziego nie jest uzasadnioną próbą bezpośredniego zagrania piłką zgodną z duchem i intencją przepisów.

36.1.2. Faule niesportowe muszą być interpretowane tak samo w trakcie trwania całego meczu.

36.1.3. Sędzia musi oceniać tylko akcję.

36.1.4. By zdecydować, czy faul jest niesportowy, sędziowie muszą stosować następujące zasady:

• Jeżeli zawodnik nie stara się zagrać piłką i następuje kontakt, jest to faul niesportowy.
• Jeżeli w zamierzeniu zdobycia piłki zawodnik powoduje nadmierny kontakt (ciężki faul), taki kontakt powinien zostać uznany za faul niesportowy.
• Jeżeli zawodnik popełnia faul wykonując uzasadniony ruch zmierzający do zagrania piłką (naturalne zagranie koszykarskie), nie jest to faul niesportowy.

36.2. Kara

36.2.1. Faul niesportowy należy zapisać winnemu zawodnikowi.

36.2.2. Zawodnikowi faulowanemu zostają przyznane rzut(y) wolny(e), po czym nastąpi:

• Wprowadzenie piłki na przedłużeniu linii środkowej naprzeciw stolika sędziowskiego.
• Rzut sędziowski w kole środkowym na rozpoczęcie pierwszej kwarty meczu.

Liczba przyznanych rzutów wolnych powinna być następująca:

• Jeżeli faul popełniono na zawodniku, który nie jest w akcji rzutowej: dwa (2) rzuty wolne.
• Jeżeli faul popełniono na zawodniku, który jest w akcji rzutowej, a rzut jest celny: punkty zostają zaliczone i dodatkowo przyznany jeden (1) rzut wolny.
• Jeżeli faul popełniono na zawodniku, który jest w akcji rzutowej, a rzut jest niecelny: dwa (2) lub trzy (3) rzuty wolne.

37.1.1. Faulem dyskwalifikującym jest rażąco niesportowe zachowanie zawodnika, zmiennika, trenera, asystenta trenera lub osoby towarzyszącej.

37.1.2. Zawodnik podlega dyskwalifikacji również wtedy, kiedy zostaje ukarany dwoma (2) faulami niesportowymi.

37.1.3. Trener podlega dyskwalifikacji również wtedy, kiedy:

• Zostaje ukarany dwoma (2) faulami technicznymi ("C") orzeczonymi w konsekwencji jego osobistego niesportowego zachowania.
• Zostaje ukarany trzema (3) faulami technicznymi ("B") w konsekwencji niesportowego zachowania osób znajdujących się na ławce drużyny (asystent trenera, zmiennik lub osoba towarzysząca) lub w wyniku trzech (3) fauli technicznych, z których jeden (1) został orzeczony przeciwko trenerowi ("C").

37.1.4. Jeśli zawodnik lub trener zostaje zdyskwalifikowany w związku z art. 37.1.2. lub art. 37.1.3., to taki faul niesportowy lub techniczny jest jedynym faulem, który należy ukarać i żadna dodatkowa kara za dyskwalifikację nie zostanie przyznana.

37.1.5. Zdyskwalifikowanego trenera zastąpi asystent trenera wpisany do protokołu meczu. Jeżeli asystenta trenera nie wpisano do protokołu, trenera zastąpi kapitan.

37.2. Kara

37.2.1. Faul dyskwalifikujący zapisuje się winnemu.

37.2.2. Zostaje on zdyskwalifikowany i odesłany do szatni swojej drużyny, gdzie pozostanie przez czas trwania meczu lub, jeżeli będzie wolał, opuści budynek.

37.2.3. Rzut(y) wolny(e) zostaje(ą) przyznany(e):

• Dowolnemu przeciwnikowi w przypadku faula nie związanego z zetknięciem osobistym.
• Zawodnikowi faulowanemu w przypadku faula związanego z zetknięciem osobistym.

Po czym nastąpi:

• Wprowadzenie piłki na przedłużeniu linii środkowej naprzeciw stolika sędziowskiego.
• Rzut sędziowski w kole środkowym na rozpoczęcie pierwszej kwarty meczu.

37.2.4. Liczba przyznanych rzutów wolnych powinna być następująca:

• Jeżeli faul popełniono na zawodniku, który nie jest w akcji rzutowej lub jest to faul techniczny: dwa (2) rzuty wolne.
• Jeżeli faul popełniono na zawodniku, który jest w akcji rzutowej, a rzut jest celny: punkty zostają zaliczone i dodatkowo przyznany jeden (1) rzut wolny.
• Jeżeli faul popełniono na zawodniku, który jest w akcji rzutowej, a rzut jest niecelny: dwa (2) lub trzy (3) rzuty wolne.

38.1.1. Właściwy przebieg meczu wymaga pełnej i lojalnej współpracy członków obu drużyn (zawodników, zmienników, trenerów, asystentów trenerów i osób towarzyszących) z sędziami, sędziami stolikowymi i komisarzem.

38.1.2. Każda drużyna ma prawo starać się o zwycięstwo najlepiej jak potrafi, ale musi te starania realizować w duchu sportowej i uczciwej rywalizacji.

38.1.3. Jakiekolwiek umyślne lub powtarzające się pogwałcenie tej współpracy, bądź ducha niniejszego przepisu, potraktowane zostanie jako faul techniczny.

38.1.4. Sędziowie mogą zapobiec faulom technicznym poprzez ostrzeganie lub nawet ignorowanie drobnych technicznych naruszeń o charakterze administracyjnym, które w oczywisty sposób nie są umyślne i nie wpływają bezpośrednio na przebieg meczu, chyba że - pomimo ostrzeżeń - powtarzają się.

38.1.5. Jeśli techniczne naruszenie przepisów zostaje odkryte po tym, jak piłka stała się żywa, gra powinna zostać zatrzymana i orzeczony faul techniczny. Kara powinna zostać wykonana tak, jakby faul techniczny został popełniony w momencie, kiedy został orzeczony. Cokolwiek wydarzyło się pomiędzy wystąpieniem naruszenia a zatrzymaniem gry pozostaje w mocy.

38.2. Akty przemocy

38.2.1. Podczas meczu mogą zdarzyć się akty przemocy sprzeczne z duchem sportowego współzawodnictwa i zasady fair play. Powinny one być natychmiast powstrzymane przez sędziów i jeśli to niezbędne, przez siły odpowiedzialne za utrzymanie porządku publicznego.

38.2.2. Kiedy dochodzi do aktów przemocy pomiędzy zawodnikami, zmiennikami, trenerami lub osobami towarzyszącymi na boisku lub w jego sąsiedztwie, sędziowie muszą podjąć niezbędne działania, aby je powstrzymać.

38.2.3. Każda z wyżej wymienionych osób, która jest winna rażących aktów agresji wobec przeciwników lub sędziów, powinna zostać zdyskwalifikowana. Sędziowie muszą złożyć sprawozdanie ze zdarzenia organowi odpowiedzialnemu za rozgrywki.

38.2.4. Funkcjonariusze publicznych służb porządkowych mogą wejść na boisko tylko na prośbę sędziów. Jednakże, gdyby widzowie wkroczyli na boisko z wyraźnym zamiarem popełnienia aktów przemocy, funkcjonariusze publicznych służb porządkowych muszą interweniować natychmiast, aby zapewnić bezpieczeństwo drużyn i sędziów.

38.2.5. Wszystkie inne miejsca, włącznie z wejściami, wyjściami, korytarzami, szatniami itp., podlegają jurysdykcji organizatora meczu oraz służb odpowiedzialnych za utrzymanie porządku publicznego.

38.2.6. Sędziowie nie mogą pozwolić na działania zawodników, zmienników, trenerów, asystentów trenerów oraz osób towarzyszących, które mogą doprowadzić do zniszczenia wyposażenia hali.

Sędziowie po zauważeniu takiego postępowania muszą bezzwłocznie ostrzec trenera winnej drużyny.

W przypadku powtórzenia się takiego postępowania, należy natychmiast orzec faul techniczny wobec winnej(ych) osoby(ób).

Decyzje podjęte przez sędziów są ostateczne i nie mogą być lekceważone lub kwestionowane.

38.3. Definicja

38.3.1. Faul techniczny zawodnika, to faul nie związany z zetknięciem z przeciwnikiem wynikający z poniższych sytuacji, lecz nieograniczony tylko do nich:

• Lekceważenie ostrzeżeń sędziów.
• Obraźliwe dotykanie sędziów, komisarza, sędziów stolikowych lub osób znajdujących się na ławce drużyny.
• Obraźliwe zwracanie się do sędziów, komisarza, sędziów stolikowych bądź przeciwników.
• Używanie języka lub gestów, które mogą być uznane za obraźliwe, bądź podburzające publiczność.
• Zaczepianie przeciwnika, bądź zasłanianie mu widoku przez wymachiwanie rękami tuż przed jego oczami.
• Opóźnianie gry przez celowe dotykanie piłki po tym, jak przeszła przez kosz.
• Opóźnianie gry przez uniemożliwienie szybkiego wprowadzenia piłki.
• Padanie na podłogę - udawanie faula.
• Chwytanie obręczy kosza w taki sposób, że cała waga zawodnika jest przez tę obręcz podtrzymywana, chyba że zawodnik chwyta na chwilę obręcz po wsadzie lub - w ocenie sędziego - stara się uniknąć kontuzji swojej lub innego zawodnika.
• Nielegalne dotykanie piłki lub ingerencja w jej lot (przez obrońcę) podczas jedynego lub ostatniego rzutu wolnego. W wyniku błędu jeden (1) punkt zostaje zaliczony drużynie atakującej, po czym należy orzec faul techniczny wobec winnego obrońcy.

38.3.2. Faul techniczny trenera, asystenta trenera, zmiennika lub osoby towarzyszącej, to faul za obraźliwe zwracanie się lub dotykanie sędziów, komisarza, sędziów stolikowych lub przeciwników, lub naruszenie przepisów o charakterze proceduralnym lub administracyjnym.

38.4. Kara

38.4.1. Jeśli faul techniczny zostaje popełniony przez:

• Zawodnika, to należy zapisać faul techniczny temu zawodnikowi i zaliczyć go do fauli drużyny.
• Trenera ("C"), asystenta trenera ("B"), zmiennika ("B") lub osoby towarzyszącej ("B"), to należy zapisać faul techniczny trenerowi i nie zaliczać go do fauli drużyny.

38.4.2. Przeciwnikom zostają przyznane dwa (2) rzuty wolne, po czym nastąpi:

• Wprowadzenie piłki na przedłużeniu linii środkowej naprzeciw stolika sędziowskiego.
• Rzut sędziowski w kole środkowym na rozpoczęcie pierwszej kwarty meczu.

Bójka jest działaniem fizycznym między dwoma lub więcej osobami z przeciwnych drużyn (zawodnicy, zmiennicy, trenerzy, asystenci trenerów i osoby towarzyszące).

Ten artykuł odnosi się tylko do zmienników, trenerów, asystentów trenerów i osób towarzyszących, którzy opuszczą strefę ławki drużyny podczas bójki lub w każdej sytuacji, która może doprowadzić do bójki.

39.2. Przepis

39.2.1. Zmiennicy lub osoby towarzyszące, które opuszczą strefę ławki drużyny podczas bójki lub w każdej sytuacji, która może doprowadzić do bójki muszą zostać zdyskwalifikowani.

39.2.2. Aby pomóc sędziom w utrzymaniu lub przywróceniu porządku, tylko trener i/lub asystent trenera może opuścić strefę ławki drużyny podczas bójki lub w każdej sytuacji, która może doprowadzić do bójki. W takiej sytuacji trener i/lub asystent trenera nie zostanie zdyskwalifikowany.

39.2.3. Jeśli trener i/lub asystent trenera opuszcza strefę ławki drużyny i nie pomaga lub nie próbuje pomagać sędziom w utrzymaniu lub przywróceniu porządku, musi zostać zdyskwalifikowany.

39.3. Kara

39.3.1. Niezależnie od liczby zdyskwalifikowanych za opuszczenie strefy ławki drużyny trenerów, zmienników lub osób towarzyszących, wobec winnego trenera zostaje orzeczony pojedynczy (1) faul techniczny ("B").

39.3.2. W sytuacji, gdy na mocy tego artykułu, członkowie obu drużyn zostają zdyskwalifikowani i nie ma innych kar do wykonania, gra zostanie wznowiona następująco:

• Jeżeli w tym samym czasie został zdobyty kosz z gry, piłka zostanie wprowadzona z linii końcowej przez przeciwników drużyny, która zdobyła kosz.
• Jeżeli drużyna była w posiadaniu piłki lub miała prawo do niej, piłka zostanie przyznana tej drużynie do wprowadzenia z przedłużenia linii środkowej naprzeciw stolika sędziowskiego.
• Jeżeli żadna z drużyn nie była w posiadaniu piłki ani nie miała prawa do niej, ma miejsce sytuacja rzutu sędziowskiego.

39.3.3. Wszystkie faule dyskwalifikujące należy zapisać zgodnie z opisem w B.8.3. i nie zaliczać do fauli drużyny.

39.3.4. Wszystkie kary za faule, które zostały orzeczone przed sytuacją bójki, należy wykonać zgodnie z art. 42 (Sytuacje specjalne).

41.1.1. Drużyna podlega karze za faule drużyny, kiedy popełniła już cztery (4) faule w kwarcie meczu.

41.1.2. Wszystkie faule drużyny popełnione w przerwie meczu powinny być traktowane jak popełnione w kwarcie meczu lub dogrywce następującej bezpośrednio po tej przerwie.

41.1.3. Wszystkie faule drużyny popełnione w dogrywce powinny być traktowane jak popełnione w czwartej kwarcie.

41.2. Przepis

41.2.1. Kiedy drużyna podlega karze za faule drużyny, to wszystkie następne faule osobiste na przeciwniku, który nie jest w akcji rzutowej, będą karane dwoma (2) rzutami wolnymi zamiast wprowadzenia piłki.

41.2.2. Jeśli faul osobisty popełnia zawodnik drużyny posiadającej żywą piłkę lub mającej prawo do piłki, to taki faul należy ukarać wprowadzeniem piłki przez przeciwników.

42.1.1. Sytuacje specjalne mogą mieć miejsce, kiedy podczas tego samego okresu zatrzymania zegara po naruszeniu przepisów, popełnione zostają kolejne faule.

42.2. Procedura

42.2.1. Wszystkie faule należy zapisać i ustalić kary.

42.2.2. Należy ustalić kolejność popełnienia fauli.

42.2.3. Wszystkie równe kary przeciwko obu drużynom oraz kary za faule obustronne, należy skasować w kolejności w jakiej zostały orzeczone. Kary raz skasowane uważa się za niebyłe.

42.2.4. Prawo do posiadania piłki w wyniku ostatniej kary, jaka jest do wykonania, kasuje wszystkie wcześniejsze prawa do posiadania piłki.

42.2.5. Po tym, jak podczas wykonywania kary piłka stała się żywa przy pierwszym lub jedynym rzucie wolnym lub przy wprowadzaniu piłki, kara ta nie może więcej posłużyć do skasowania innej kary.

42.2.6. Wszystkie pozostałe kary powinny zostać wykonane w kolejności, w jakiej zostały orzeczone.

42.2.7. Jeśli po skasowaniu równych kar przeciwko obu drużynom nie ma więcej kar do wykonania, grę należy wznowić w następujący sposób:

• Jeżeli w tym samym czasie został zdobyty kosz z gry, piłka zostanie wprowadzona z linii końcowej przez przeciwników drużyny, która zdobyła kosz.
• Jeżeli drużyna była w posiadaniu piłki lub miała prawo do niej, piłka zostanie przyznana tej drużynie do wprowadzenia z miejsca najbliżej naruszenia przepisów.
• Jeżeli żadna z drużyn nie była w posiadaniu piłki, ani nie miała do niej prawa, ma miejsce sytuacja rzutu sędziowskiego.

43.1.1. Rzut wolny jest okazją daną zawodnikowi do zdobycia jednego (1) punktu zza linii rzutów wolnych i wewnątrz półkola bez przeszkód ze strony przeciwnika.

43.1.2. Blokiem rzutów wolnych definiuje się wszystkie rzuty wolne i/lub następujące po nich posiadanie piłki, wynikające z kary za pojedynczy faul.

43.2. Przepis

43.2.1. Kiedy orzeczony zostaje faul, za który karą jest przyznanie rzutu(ów) wolnego(ych):

• Zawodnik, przeciwko któremu popełniono faul, wykona rzut(y) wolny(e).
• Jeżeli zgłoszono prośbę o zmianę tego zawodnika, musi on wykonać rzut(y) wolny(e) przed opuszczeniem boiska.
• Jeżeli musi on opuścić boisko z powodu kontuzji, piątego faula lub dyskwalifikacji, jego zmiennik wykona rzut(y) wolny(e). Jeśli nie ma już zmiennika, rzut(y) wolny(e) wykona dowolny zawodnik tej drużyny.

43.2.2. Kiedy orzeczony zostaje faul techniczny, rzut(y) wolny(e) wykona dowolny zawodnik drużyny przeciwnej.

43.2.3. Zawodnik wykonujący rzuty wolne:

• Zajmie pozycję za linią rzutów wolnych i wewnątrz półkola.
• Może zastosować dowolną metodę rzutu do kosza, ale musi rzucić tak, aby piłka wpadła do kosza od góry lub dotknęła obręczy.
• Wykona rzut w ciągu pięciu (5) sekund od momentu, kiedy sędzia oddał mu piłkę do dyspozycji.
• Nie dotknie linii rzutów wolnych ani boiska za nią do momentu, kiedy piłka wpadnie do kosza lub dotknie obręczy.
• Nie wykona zwodu pozorującego rzut wolny.

43.2.4. Zawodnicy na miejscach przy polu rzutów wolnych są uprawnieni do zajmowania tych miejsc na przemian. Miejsca te mają jeden (1) metr głębokości (rysunek 6).

Zawodnicy na miejscach przy polu rzutów wolnych nie mogą:

• Zajmować miejsc, do których nie są uprawnieni.
• Wchodzić do obszaru ograniczonego, strefy neutralnej lub opuszczać miejsc przy polu rzutów wolnych do momentu, kiedy piłka opuści rękę(ce) zawodnika wykonującego rzut wolny.
• Przeciwnicy nie mogą swoim zachowaniem rozpraszać zawodnika wykonującego rzut wolny.

43.2.5. Wszyscy zawodnicy, którzy nie zajmują miejsc przy polu rzutów wolnych, muszą pozostać za przedłużeniem linii rzutów wolnych oraz za linią rzutów za trzy (3) punkty do momentu, kiedy piłka dotknie obręczy lub rzut wolny zostanie zakończony.

43.2.6. Podczas rzutu(ów) wolnego(ych), po którym(ych) ma nastąpić kolejny(e) blok(i) rzutów wolnych lub wprowadzenie piłki, wszyscy zawodnicy muszą pozostać za przedłużeniem linii rzutów wolnych oraz za linią rzutów za trzy (3) punkty.

Naruszenie art. 43.2.3., 43.2.4., 43.2.5. lub 43.2.6. jest błędem.

43.3. Kara

43.3.1. Jeżeli błąd popełnia zawodnik wykonujący rzut wolny:

• Żadne punkty nie zostają zaliczone.
• Jeśli jakikolwiek błąd zostaje popełniony przez innego zawodnika bezpośrednio przed, w tym samym czasie, bądź tuż po tym, jak wykonujący rzut wolny popełnił błąd, to błąd popełniony przez innego zawodnika zostaje pominięty.

Piłkę przyznaje się drużynie przeciwnej do wprowadzenia z przedłużenia linii rzutów wolnych, chyba że następuje(ą) kolejny(e) rzut(y) wolny(e).

43.3.2. Jeśli rzut wolny jest celny i błąd zostaje popełniony przez jakiegokolwiek zawodnika innego niż wykonujący rzut wolny:

• Zdobyty kosz zostaje zaliczony.
• Błąd zostaje pominięty.

W sytuacji, kiedy ostatni lub jedyny rzut wolny jest celny, piłkę przyznaje się przeciwnikom do wprowadzenia z linii końcowej.

43.3.3. Jeśli rzut wolny jest niecelny i błąd zostaje popełniony przez:

• Partnera zawodnika wykonującego ostatni lub jedyny rzut wolny, piłkę przyznaje się przeciwnikom do wprowadzenia z przedłużenia linii rzutów wolnych, chyba że drużyna wykonującego ten rzut wolny ma następnie prawo do posiadania piłki.
• Przeciwnika zawodnika wykonującego rzut wolny, wtedy wykonującemu rzut wolny przyznaje się ponowny rzut wolny.
• Obie drużyny podczas ostatniego lub jedynego rzutu wolnego, wtedy ma miejsce sytuacja rzutu sędziowskiego.